چرا از امام زمان و رهبرانقلاب هزینه می کنید؟ (الف)

رئیس جمهور اخیرا با تأكید بر اینكه یقیناً حضرت ولی عصر(عج) اجرای طرح هدفمندی یارانه ها را به عنوان صاحب اصلی عدالت مدیریت و هدایت می كنند، گفت: من پیش از اجرای طرح هدفمند شدن یارانه ها خدمت مقام معظم رهبری رسیدم و ایشان فرمودند 'پول یارانه‌ها پول امام زمان است و بركت دارد'.
 

وی همچنین ادامه می دهد: عدالت صاحب دارد و صاحب طرح هدفمند شدن یارانه ها كه مبنای آن عدالت است حضرت مهدی (عج) است.
 

البته این نقل قول از رهبر انقلاب درباره برکت یارانه نقدی،  پس از ساعتی از خروجی خبرگزاری دولتی ایرنا حذف شد و معلوم نیست چه میزان صحت داشته باشد؛ گرچه منطقی است. با این حال بخشی از این تعابیر در شب اول اجرای این قانون در برنامه زنده تلویزیونی نیز مطرح شده بود.اما غرض از بکار بردن این تعابیر چیست؟ممکن است رئیس جمهور محترم غرضشان همدلی بیشتر مردم برای اجرای این قانون باشد و یا اینکه با استفاده ازاین تعابیر تلاش کنند حمایت حداکثری مردم را در اجرای آن جلب کنند ویا هر دلیل دیگری هم داشته باشد اما آنچه مهم است عوارض قهری سیاسی-اجتماعی چنین تعابیری در اجرای یک قانون است.
 

تبرک این پول به قاعده اتصال آن به انفال و حمایت امام زمان از اجرای این قانون تنها مختص به هدفمندسازی یارانه ها نیست.اگر دولت محترم در همه موارد به این موضوع مهم توجه داشته باشد، بسیاری از مشکلات اقتصادی جامعه از بین می رود.اعتقاد به این سخن باعث می شود بودجه سنواتی که وابسته به پول نفت است و جزء انفال محسوب می شود بخردانه هزینه می شود و خصوصی سازی شرکت های دولتی و منابع طبیعی که جزء دارائی های حاکم اسلامی است و انفال محسوب می شود چوب حراج نخورد.
 

 هدفمندسازی یارانه ها بدون شک مورد تائید رهبرانقلاب بوده است چه انکه ایشان در سخنرانی های خود نیز به صراحت به این موضوع اشاره کرده اند.البته حمایت ایشان به معنای تائید صددرصدی همه سیاست های اجرائی این طرح نیست و قرار هم نیست چنین تلقی از حمایت رهبرانقلاب شود.
 

اجرای این قانون اگر منتهی به کاهش فاصله های طبقاتی و افزایش عدالت اجتماعی در جامعه شود، مورد تائید امام زمان و ولی عصر است.دعای خیر صاحب اصلی این انقلاب و حکومت ولی فقیه، همراه مسئولین نظام و سیاست های اسلامی و عدالتخواهانه خواهد بود و این نیز مختص امروز و دیروز و این و آن نیست.

 
اما به کار بردن این تعابیر بطور علی حده برای اجرای یک قانون، بدون عوارض اجتماعی و سیاسی نیست.باید به مردم توضیح  داد که چرا پول پر برکت و هدایت امام زمان را تنها در اجرای این سیاست دیدیم و این همه تاکید بر این موضوع برای چیست؟
 

تاکید بیش از اندازه و خارج از معمول بر این تعابیر، به نظر می رسد با هدف آسمانی کردن و ایدئولوژیک تلقی نمودن این قانون مطرح شده باشد.
 

به کار بردن این تعابیر در شرایطی که برخی مسئولین تلاش می کنند به لطایف الحیل هزینه انتقاد از این طرح را بالا ببرند بیش از اینکه سازنده باشد نگران کننده است.
 

اینکه دولت از یک سو این قانون را مائده الهی بنامد و تحت هدایت و نظارت امام زمان معرفی کند و از سوئی روش های اجرایئ خود را بی نظیر و بلا اشکال بداند و از سوئی دیگر نیز هر روز سایت ها و جریانات ضدانقلاب را پیش چشم مردم شمارش کند،  طبیعی است که کسی جرئت اظهار نظر پیدا نمی کند.
 

این درحالی است که طی چند هفته گذاشته به کرات بحث فتنه اقتصادی و گروههای سازماندهی شده و ستاد های تخریبی و سایت های معارض، مطرح شده است.تردیدی نیست که برخی جریانات، ماموریت دارند مانع از اجرای این قانون شوند.اما زیاده روی و افراط  و بزرگمائی ها باعث می شود هیچ کارشناسی جرئت بیان نظرات اصلاحی نداشته باشند.
 

آسمانی کردن و قدسی و ایدئولوژیک خواندن هدفمندسازی یارانه ها، همراه با امنیتی کردن فضای نقد کارشناسی بزرگترین تهدید در اجرای این قانون و یا هر قانون دیگری است.

این برخوردی است که در ماجرای اجرای اصل 44 قانون اساسی نیز یکبار اتفاق افتاد.عده ای از حامیان دولت هر بار سخن و یا نقدی درباره سیاست های اجرائی اصل 44 می شد، منتقدین را متهم به مخالفت با سیاست های ابلاغ شده از سوی رهبر انقلاب می کردند تا اینکه خود ایشان در دیدار با دانشجویان، نقد اجرائی این قانون را وظیفه رسانه ها و جریان های دانشجوئی دانستند.
 

غیرقابل دسترس کردن این قانون باعث می شود مخالفت ها و اعتراضات و انتقاد ها زیرزمینی شود و در نهایت حمایت نخبگان را سلب و مردم را بی اعتماد و خدای ناکرده جریان های وابسته و فرصت طلب را به طمع بیاندازد.
 

از سوئی باور مردم و واکنش آنها ارتباط مستقیم به عملکرد مسئولین دارد.این طرح بدون شک بدون ضعف و اشکال نخواهد بود.با این حساب اتصال این قانون به ولایت و وحی و منجی بشریت ممکن است خدای ناکرده باور و اعتقادات بخشی از جامعه را تهدید کند؛ هرچند که مردم ما به اندازه کافی به بلوغ رسیدند و هر سخن و ادعائی را باور نمی کنند.

منبع : الف